WaZaBizAR

....................................................................

หยุดเรียนตั้งแต่วันพุธจนถึงวันจันทร์ หยุดยาวนานมาก

ตอนแรกกะว่าจะไปกรุงเทพ แต่เห้อตังค์ไม่มี เหลือแค่พันเดียวเอง

ไม่รู้ว่าไปแล้วจะสนุกไหมเนี่ย ...

แมวเหมียวก้อไม่มีตังค์อีก เห้ออุตส่าห์สัญญาว่าจะไปเที่ยวทะเลกาน

จะรู้ไหมว่าหนูตัวนี้จะคิดถึงขนาดไหน

แต่เดือนหน้าเราไปทะเลกานนะ ครั้งนี้คงไปจิงๆๆ สัญญา

ช่วงหยุดยาวตอนนี้ ดีนะที่มีเพื่อนๆ อยู่ด้วยเยอะ

ไอ้เครปกลับมาจากเมืองนอก ก้อรู้สึกไม่เหงา เพราะนั่งเม๊าเรื่องเมืองนอกกาน

นังมะปังก้ออยู่ด้วยแล้วสนุก ไปไหนไปกัน

บักแจ๊ค นี่ก้อกวนตรีนสุด แต่ก้อยังดีมีเพื่อนคุย เพื่อนกินข้าว

ส่วนแพร ก้อมีโลกส่วนตัวของเค๊า เราก้อไม่ยุ่งมาก

เชดฐา ก้อกลับบ้าน ไม่รู้มานจะกลับไปทำไมเนี่ย

ส่วนที่เหลือ ปาล์มมี่ กะ เจ๊แนน ก้อแวะเวียนมาเยี่ยมชมม่าง

ยายแนนนี่ชอบมาถามเรื่องบอลอยู่เรื่อยเลย (น่าตรูจะลงเล่นบอลด้วยเนอะ ไม่งั้นรวยแล้ว)

ส่วนเจ๊ดินไม่รู้หายตัวไปไหน เค๊าทำอะไรผิดหรือเปล่าก้อไม่รู้นะเจ๊

ยังไงก้อมาแวะหากานม่างนะ ... เจ๊

ในช่วงนี้ไม่ค่อยมีอะไรทำเลย น่าเบื่อมากๆ เลยต้องไปนั่งเล่นเน็ทแก้เซง

แต่ยังดีนะ ที่ช่วงนี้มีบอลให้ดู ไม่งั้นคงเซงแน่ๆๆ

เมื่อวานเยอรมันกะอาร์เจนตินาก้อผ่านไปแล้ว

แต่ต้องมาเจอกานในรอบแปดทีม เห้อไม่อยากดูเลย แงๆๆ (ชอบทั้งสองทีม)

วันนี้รอเชียร์อังกฤษ แต่อีกทีมไม่รู้จะเชียร์ทีมอะไรดี

ในช่วงหยุดยาวนานนี้ เค๊าได้นั่งคิดอะไรหลายอย่าง

จนทำให้เค๊ารู้สึกว่าเค๊าให้ความสำคัญกะเรื่องความรักมากเกินไป

พอมานั่งคิดดูเรื่องแรกก้อคือ .. ตอนนี้เค๊าเหมือนได้ห่างกะเจ๊มาก

จากเมื่อก่อนเราไปกินข้าว นอนด้วยกาน เล่นไพ่ด้วยกาน

แต่เมื่อมองถึงตอนนี้ ทำไมนะ ช่วงเวลานั้นมานได้หายไป

มานเหมือนกับช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตขาดไป

เค๊าทำอะไรผิดไปเหรอ เค๊าอยากรู้จิงๆๆ

เค๊ารู้ว่าเวลาที่เค๊ามีให้มานน้อย แต่เจ๊ก้อใช่ว่าจะมีเวลาให้เค๊า

เจ๊ก้อมีเพื่อนของเจ๊ เลิกเรียนก้อหายไป ไม่เหมือนเมื่อก่อน

สาเหตุเป็นเพราะอะไร เป็นเพราะเค๊าเหรอที่เปลี่ยนไป

หรือเป็นเพราะเจ๊ที่ไม่กล้าเข้ามาหาเค๊าเอง

บางครั้งเจอกาน ก้อทำเหมือนไม่รู้จัก ไม่เห็นเข้ามาคุยเหมือนเมื่อก่อน

ไม่แคร์เค๊าเหมือนเมื่อก่อน จากเหตุการณ์วันนั้น เค๊าน้อยใจมากๆๆ

แต่ไม่รู้ว่าเจ๊จะเข้าใจไหม เจ๊อาจจำไม่ได้

แต่เค๊าจำได้ไม่เคยลืม เค๊าก้อเสียใจ

แต่ก้อช่างมานเหอะ ถ้าเจ๊ได้อ่าน เจ๊ก้อโทรหาเค๊าด้วยนะ คิดถึงนะ

....................................................................

ต่อมาก้อเรื่องแกไอ้น้องเวร ไอ้ปีศาจ

เค๊าก้อไม่รู้ว่าเค๊าคิดยังไงกันแน่

ตอนแรกเค๊าอาจจะรู้สึกดีดีต่อแกม๊าง เพราะแกโทรมาหาทุกวัน

เค๊าอาจชอบพูดทำร้ายแก พูดให้แกอารมณ์เสีย

เค๊าขอโทษนะ ก้อเค๊าเปนคนอย่างนี้แหละ

แต่ตอนนี้เค๊าเริ่มคิดได้แล้ว ว่าเค๊ารู้สึกยังไง

จากวันนั้น วันที่เค๊าบอกให้เราเป็นแค่พี่น้อง บอกให้แกหยุดคิด

ตอนนั้นเค๊าอาจรู้สึกว่า ทำอย่างนี้คงทำให้แกและเค๊ารู้สึกสบายใจ

เค๊าจะได้ไม่คิดถึงแก จะได้ไม่ผิดต่อคนที่เค๊ารัก

บางครั้งเค๊าอาจจะพูดโดยไม่คิด อาจทำร้ายจิตใจแก

เค๊าขอโทษนะ ไอ้น้องรัก ไอ้บ้า ไอ้เวร

แต่จากวันที่เค๊าพูดไป เค๊าก้อรู้สึกเจ็บเหมือนกาน

เค๊าเป็นคนผลักแกไป เค๊าก้อต้องทนเจ็บเอง

จนวันนึง วันที่แกพบคนใหม่ วันนั้นเค๊ารู้สักเหมือนต้องเสียแกไป

เค๊ารู้สึกเสียใจนะ แต่ทำไงได้หละ ก้อเค๊าเปนคนให้แกทำอย่างนั้นเอง

แต่วันนี้เค๊าเปนคนใหม่แล้วนะ เค๊าเข้มแข็งขึ้นจากวันนั้น

มะปรางทำให้เค๊าแน่ใจมากยิ่งขี้น ขอบคุณนะนังมะปัง

เราเปนพี่น้องกันดีแล้วนะ เราจะได้ไม่คิดมาก

เค๊าเปนกำลังใจให้แกนะ ขอให้เดินทางตามที่แกฝันได้นะ สู้สู้

........................................................................

สุดท้ายก้อเรื่องคนที่เรารัก

เค๊ายอมรับนะว่าเค๊าเปนคนเจ้าชู้ แต่ก้อใช่ว่าจะไม่เคยรักใครเลย

พอได้เจอกะเธอ ฉันรู้สึกว่าอยากจะหยุดชีวิตไว้กับเธอ